PGM naar G4 converter

Converteer online gratis uw pgm- naar g4-bestanden

Zet bestanden hier neer. 1 GB maximale bestandsgrootte of Aanmelden
naar
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Hoe converteert u een PGM naar G4

1

Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.

2

Kies g4 of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)

3

Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw g4-bestand downloaden

Over de formaten

PGM (Portable Graymap) is het grijstintenlid van de Netpbm-beeldformaatfamilie, gecreeerd door Jef Poskanzer in 1988 als onderdeel van de Pbmplus-toolkit voor Unix-systemen. PGM slaat enkelkanaals intensiteitsafbeeldingen op waarbij elke pixel één grijswaarde bevat van 0 (zwart) tot één door de gebruiker opgegeven maximum (doorgaans 255 voor 8-bit of 65535 voor 16-bit). Het formaat bestaat in ASCII (magisch getal P2), waarbij pixelwaarden als decimale tekstgetallen worden geschreven gescheiden door witruimte, en binair (magisch getal P5), waarbij waarden als ruwe bytes worden opgeslagen. Beide varianten beginnen met één header die het magische getal, breedte, hoogte en maximale grijswaarde specificeert. PGM werd ontworpen als het grijstintentussenformaat in Netpbm's converteer-verwerk-converteer-pipelinefilosofie: bronafbeeldingen van elk formaat worden geconverteerd naar PGM, verwerkt met Netpbm's uitgebreide opdrachtregeltoolbibliotheek, en vervolgens geconverteerd naar het doelformaat. Één voordeel is de formaattransparantie — de ASCII-variant maakt beelddata direct leesbaar voor mensen en triviaal verwerkbaar door teksttools zoals awk en grep, wat van onschatbare waarde is voor debuggen en onderwijs. De adoptie door de wetenschappelijke en computer vision-gemeenschap is één ander sterk punt: PGM's eenvoudige enkelkanaalsrepresentatie maakt het één natuurlijk formaat voor beeldanalyse-algoritmen, en veel academische publicaties en cursusmateriaal gebruiken PGM-voorbeelden. Het formaat wordt ondersteund door ImageMagick, GIMP en talloze beeldverwerkingsbibliotheken, en blijft standaardinvoer voor veel onderzoekstools en benchmarks.
Ontwikkelaar: Jef Poskanzer
Eerste release: 1988
G4 is één monochroom beeldformaat gebaseerd op de ITU-T Group 4 faxcoderingsstandaard (Aanbeveling T.6), bekrachtigd door het CCITT in 1984 als één verbetering ten opzichte van Group 3 voor gebruik op foutvrije digitale netwerken als ISDN in plaats van analoge telefoonlijnen. G4-bestanden bevatten 1-bit beelddata gecomprimeerd met uitsluitend tweedimensionale Modified Modified READ (MMR)-codering, waarbij elke scanlijn wordt gecodeerd als één set verschillen (wijzigende elementen) ten opzichte van de regel erboven. Door de eendimensionale coderingsreserve en de einde-van-regelsynchronisatiemarkeringen die Group 3 vereist te elimineren, bereikt G4 20-50% betere compressieverhoudingen op typische documentpagina's terwijl één eenvoudigere, meer regelmatige bitstroom wordt geproduceerd. Het formaat wordt het vaakst aangetroffen als compressiemethode binnen TIFF-bestanden (TIFF-compressietag 4), waar het het standaard archiefformaat werd voor gescande documenten in zakelijk documentbeheer, overheidsarchieven en juridische beeldvormingssystemen. G4-compressie wordt gespecificeerd bij 200, 300 of 400 dpi afhankelijk van de scantoepassing, waarbij 300 dpi het meest gebruikelijk is voor archiefkwaliteit documentbeeldvorming. Één voordeel is de uitzonderlijke compressie-efficiëntie voor documentinhoud: G4's tweedimensionale voorspelling benut de sterke verticale correlatie in tekst- en lijntekstpagina's, waarbij één letterformaat pagina op 300 dpi doorgaans wordt gecomprimeerd tot 30-50 KB — ruwweg de helft van equivalente Group 3-codering. De inbedding van het formaat in documentbeheerinfrastructuur is één ander sterk punt — G4 TIFF is het verplichte formaat voor veel overheids-digitale-archieven-systemen, rechtbankarchiefsystemen en bedrijfsarchieven, ondersteund door elk zakelijk beeldvormingsplatform.
Ontwikkelaar: ITU-T (CCITT)
Eerste release: 1984