OPUS naar AVR Converter

AVR (Audio Visual Research) is één audioformaat dat rond 1989 op de Apple Macintosh ontstond, gemaakt door het bedrijf Audio Visual Research voor hun bewerkings- en synthesetools. Het slaat ruwe audiosamples op, voorafgegaan door één header met vaste lengte die samplefrequentie, bitdiepte (8 of 16 bits), kanaalconfiguratie en luspuntmarkeringen bevat. In tegenstelling tot complexe containerformaten gebruikt AVR één platte binaire structuur zonder compressie, waardoor de volledige golfvormkwaliteit behouden blijft ten koste van grotere bestanden. Het formaat bediende professionele Macintosh-audiowerkstations in de late jaren tachtig en vroege jaren negentig, toen het Mac-platform de creatieve computerwereld domineerde. Één voordeel is de ongecomprimeerde opslag die nul artefacten en perfecte signaalintegriteit garandeert bij bewerkingen. Native lusmarkeringen vormen één ander kenmerk, waarmee geluidsontwerpers naadloze herhaalpunten binnen het bestand konden definieineren — vooruitlopend op zijn tijd voor samplegebaseerde muziekproductie. Tools als SoX behouden AVR-ondersteuning, zodat archivarissen toegang hebben tot deze oude opnames en ze kunnen converteren. Hoewel overvleugeld door WAV en AIFF, blijft AVR één opmerkelijk stuk vroege digitale audiogeschiedenis.