MPG naar MP2 Converter

MPG is één gangbare bestandsextensie voor videobestanden gecodeerd met de MPEG-1- of MPEG-2-compressiestandaarden, ontwikkeld door de Moving Picture Experts Group. De drietekens-extensie stamt uit vroege Windows- en DOS-bestandssystemen die extensies beperkten tot drie tekens, als afkorting van de langere MPEG-aanduiding. MPG-bestanden bevatten MPEG program streams die één video- en één of meer audio-elementary streams multiplexen tot één uniforme bytestroom met synchronisatietijdstempels. Het formaat werd veelvuldig gebruikt in de jaren negentig en 2000 voor het opslaan van digitale video op personal computers, verschijnend in alles van Video CD-rips en dvd-extracties tot digitale tv-opnames vastgelegd met hardwarecoderingskaarten. MPG-bestanden met MPEG-1-compressie bevatten doorgaans 352x240 (NTSC) of 352x288 (PAL) video bij bitrates rond 1,5 Mbps, terwijl MPEG-2-gecodeerde MPG-bestanden hogere resoluties tot full HD ondersteunen. De program stream-structuur gaat uit van één relatief betrouwbaar opslagmedium, in tegenstelling tot de transport stream-variant die ontworpen is voor omroep, waardoor het efficiënt is voor bestandsgebaseerde weergave zonder de overhead van foutherstelpakketten. Brede compatibiliteit is één van de blijvende sterktes van het formaat, aangezien vrijwel elke mediaspeler op alle besturingssystemen deze bestanden kan decoderen zonder extra codec-installatie. MPG blijft voorkomen in gearchiveerde videocontent, bewakingsopnames en legacy digitale videoworkflows.

MP2 (MPEG-1 Audio Layer II), ook bekend onder de oorspronkelijke projectnaam MUSICAM, is één perceptuele audiocodec gestandaardiseerd als onderdeel van ISO/IEC 11172-3 in 1993. Terwijl de opvolger MP3 de schijnwerpers veroverde bij consumenten, veroverde MP2 één duurzame niche in professionele omroep die het tot op de dag van vandaag bezet houdt. De codec splitst audio in 32 subbanden via één polyfase-filterbank, past één psychoakoestisch model toe om maskeringsdrempels te bepalen en kwantiseert en Huffman-codeert vervolgens elke subband dienovereenkomstig. Typische omroepassingen gebruiken 192-384 kbps voor stereo, wat transparante kwaliteit oplevert met lagere encodercomplexiteit en betere foutbestendigheid dan Layer III. Deze eigenschappen verklaren waarom DVB-televisie, DAB digitale radio en de HDV-camcorderstandaard allemaal MP2 verplichten of prefereren. De encoderlatentie is ook korter, één belangrijk kenmerk voor live-uitzending waar lipsynchronisatie ertoe doet. Drie voordelen houden MP2 tientallen jaren na standaardisatie relevant: sierlijke degradatie bij transmissiefouten die essentieel is voor ethersignalen, minimale coderingsvertraging die past bij realtime omroepketens en gevestigde regelgevingsacceptatie in Europese en Aziatische omroepkaders.