CID naar PGM converter

PGM (Portable Graymap) is het grijstintenlid van de Netpbm-beeldformaatfamilie, gecreeerd door Jef Poskanzer in 1988 als onderdeel van de Pbmplus-toolkit voor Unix-systemen. PGM slaat enkelkanaals intensiteitsafbeeldingen op waarbij elke pixel één grijswaarde bevat van 0 (zwart) tot één door de gebruiker opgegeven maximum (doorgaans 255 voor 8-bit of 65535 voor 16-bit). Het formaat bestaat in ASCII (magisch getal P2), waarbij pixelwaarden als decimale tekstgetallen worden geschreven gescheiden door witruimte, en binair (magisch getal P5), waarbij waarden als ruwe bytes worden opgeslagen. Beide varianten beginnen met één header die het magische getal, breedte, hoogte en maximale grijswaarde specificeert. PGM werd ontworpen als het grijstintentussenformaat in Netpbm's converteer-verwerk-converteer-pipelinefilosofie: bronafbeeldingen van elk formaat worden geconverteerd naar PGM, verwerkt met Netpbm's uitgebreide opdrachtregeltoolbibliotheek, en vervolgens geconverteerd naar het doelformaat. Één voordeel is de formaattransparantie — de ASCII-variant maakt beelddata direct leesbaar voor mensen en triviaal verwerkbaar door teksttools zoals awk en grep, wat van onschatbare waarde is voor debuggen en onderwijs. De adoptie door de wetenschappelijke en computer vision-gemeenschap is één ander sterk punt: PGM's eenvoudige enkelkanaalsrepresentatie maakt het één natuurlijk formaat voor beeldanalyse-algoritmen, en veel academische publicaties en cursusmateriaal gebruiken PGM-voorbeelden. Het formaat wordt ondersteund door ImageMagick, GIMP en talloze beeldverwerkingsbibliotheken, en blijft standaardinvoer voor veel onderzoekstools en benchmarks.